انتخاب برگه

سینما چیست؟

سینما چیست؟

کمتر فردی پیدا می شود که با واژه سینما آشنا نباشد.
سینما آخرین پدیده دنیای هنر می‌باشد که با نام  “هنر هفتم”  از آن یاد می شود.


سینما؛

معرفی و شناخت

بهتر است ابتدا به خود کلمه سینما بپردازیم.
سینما در لغت واژه ای یونانی بوده و معنای آن حرکت است.
ولی در اصطلاح هنری و فنی است که در عمل توسط یک سری تصاویر متحرک مخاطب خود را هدف قرار داده و پیام و اطلاعاتی را انتقال می‌دهد.

ذکر این مطلب خالی از لطف نیست که می‌توان بیان کرد،  آخرین هنر سینما است. به همین خاطر از آن به هنر هفتم یاد می‌شود.
هنر هفتم از شش هنر دیگر بطور کامل بهره گرفته و در واقع تلفیقی از هنرهای دیگر را شامل می‌شود.

همانطور که می دانید شش هنر دیگر عبارتند از:

  • هنر اول: موسیقی
  • هنر دوم: حرکات نمایشی و رقص
  • هنر سوم: هنرهای ترسیمی (نقاشی، خطاطی و…)
  • هنر چهارم: هنرهای تجسمی (معماری، مجسمه سازی، شیشه گری و …)
  • هنر پنجم: ادبیات (نویسندگی، شامل شعر، داستان، فیلمنامه و …)
  • هنر ششم: هنرهای نمایشی، تئاتر و …)

هنر سینما

در این میان سینما تنها هنریست که دیگر هنرها را به خدمت گرفته و به گونه‌ای قادر است، دیگر هنر‌ها را شکوفا نموده و به آنها اعتلا ببخشد.

هنر سینما علاوه براین، فن و تکنیک را نیز به خدمت گرفته.سینما در ساختار خود از هر کدام به نوعی بهره برده است.
می‌دانیم که سینما هنوز در دوره جوانی و آغازین خود بوده و بسیار می‌تواند پربار و هدفمند طی طریق نماید.

در واقع سینما وسیله خوبی جهت تبلیغ و ارائه دیدگاه و گسترش اندیشه و تفکرات سیاسی و اجتماعی و فراتر از آن اقتصادی هست و خواهد بود.
سینما در مسیر رشدش به علومی چون پزشکی، الکترونیک، جغرافیا، فیزیک، شیمی، تاریخ و فرهنگ خدمات شایانی کرده و انتقال اطلاعات و رساندن پیام را به مخاطب بسیار سهل نموده است.
سینما در واقع وسیله‌ای سمعی و بصری بسیار جذاب بوده و برترین عملکردش در خلق ماجراها و رویاهای لذت بخش و دوست داشتنی، نفرت انگیر، ترحم برانگیز و … است.
در نهایت ایجاد انگیزه و احساس عمیق انسانی از عشق و محبت گرفته تا ترس و نفرت را در بر می‌گیرد.

تجربیات گذشته به این موضوع رسیده است که نادیده انگاشتن سینما امری ناعاقلانه می‌باشد.
چه از طرف مخاطبین که همان تماشاگران معمولی و چه از طرف سیاست گذاران سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در جامعه های مختلف.

تاریخچه سینما در یک نگاه

الف) دورهٔ سینمای صامت:
در سال ۱۸۹۵ دورهٔ سینمای صامت آغاز شد.
این دوره به زمان سینمایی بدون صدا و ساخت فیلم سیاه و سفید مربوط می‌شود.

ب) دورهٔ سینمای ناطق:
در سال ۱۹۲۷ عصر فیلم صدادار آغاز شد.
عامل صدا، عملاً سینما را به صورت یک هنر سمعی- بصری درآورد.

پ) دورهٔ سینمای رنگی:
از اواخر دههٔ ۱۹۳۰ میلادی با اختراع فیلم رنگی آغاز شد.

فضای سینمایی چیست؟

فضا و جوی که در فیلم خلق شده و به جهان عینی و واقعی ربطی نداشته را فضای سینمایی گویند.
فضای سینمایی را می‌توان به روش‌های مختلفی از فضای واقعی جدا نمود.

یک:

فضای سینمایی دو بعدی بوده و تصاویری خلق کرده که اصطلاحا عمق ندارد.
این فضا به درک ما از فواصل، روابط و اندازه‌ها تاثیر مستقیم می‌گذارد. به همین دلیل، فیلم سازان از عدسی‌های مختلف، ترکیب بندی قاب، حرکات دوربین‌های مختلف و همچنین تدوین به نحوی که پیچیدگی‌ها را بتواند جبران کند و فضایی مشابه فضای واقعی و قابل قبول برای تماشگر خلق کند، استفاده می‌کنند.

دو :

تدوین نماها قادر خواهند بود که از زوایای مختلف  فضایی تازه و یگانه خلق کرده و تجربه‌ای نو و تازه برای تماشاگر به ارمغان بیاورد.

سه :

با استفاده از طراحی صحنه‌های متنوع و دکورهای ویژه، بعلاوه امروزه با بهره جستن از گرافیک‌های کامپیوتری و افکت‌های مختلف در سینما می‌توان فضاهای عجیب و غریب خلق کرده و تماشاگران را به گونه‌ای جذب کرد که همه چیز برایش طبیعی و قابل قبول جلوه نماید.
بطوریکه دردنیای واقعی هرگز چنین تجربه‌ای را نداشته و در آینده هم نخواهد داشت.

چهار : 

همانطور که هر روزه با آن مواجه هستیم فضای واقعی و عینی برای ما پیوسته و فاقد قطع و پارگی است. اما تدوین قادر خواهد بود در فضایی سینمایی ما را به عقب و جلو پرت کند.
می توانیم در این فضا بدون هیچ حرکتی از زوایا  و فاصله‌های مختلف صحنه‌ای را ببینیم.
این چنین تدوینی پرستکتیو فضایی را از بین برده و یا دگرگون خواهد کرد.

فیلم سه بعدی: 3D Film

معرفی فیلم سه بعدی
باید به این موضوع اذان داشت که فیلم سه بعدی خود یک سینمای پویاست. در واقع فیلم سه بعدی با خطای دید عمیق روی درک بصری و بینایی تاثیر می گذارد.

تصویر برداری سه بعدی

تصویر برداری سه‌بعدی توسط دو دوربین انجام می شود که دلیل آن شبیه سازی جهت و نوع دید انسانی با استفاده از دو لنز چشمی به وجود می‌آید. در این نوع تصویر برداری با کمک کامپیوتر و جلوه های ویژه مخصوص چشم افزاری خطای دید دور و نزدیکی یا سطح و عمق در تصاویر قابل رویت می شود. فیلم سه بعدی از سال 1890 تا 2010 میلادی وجود داشته ولی بدلیل هزینه‌های زیاد و مدت زمان تولید طولانی به فراموشی سپرده شد و در سالهای 2000 تا 2009 توانست موفقیت‌های بسیاری بدست آورد.

.

فیلم سه بعدی

3D FILM

تصاویر برجسته با استفاده از دوربین و عینک‌های برجسته نما در بین مردم رواج پیدا کرد.
البته کاربرد آن بیشتر برای استفاده از کتابهای مصور سه بعدی و تصاویر تزئینی بود.

.

سیستم جدید بدون عینک

با ظهور پدیدهٔ دیدن تصاویر برجسته این صنعت با مطالعات و پیشرفت‌هایی رو به رو بوده است.
یکی از این تحقیقات مشاهده سه‌بعدی تصاویر بدون کمک عینک است با عنوان خود سه‌بعدی بین.

 

فیلم چهار بعدی: 4D Film

فیلم چهار بعدی در واقع فیلم‌های سه بعدی هستند که همراه تاثیرات فیزیکی مانند لمس کردن بوده که همگام با فیلم روی روی خواهد داد.
بدلیل هزینه‌های بالای این نوع تاثیرات فیزیکی تنها در مکان‌های مخصوصی مانند برخی از شهربازی‌های بزرگ روی پرده می رود.

در این نوع فیلم قابلیت‌ها و افکت‌های مختلفی بکار می رود.
افکت هایی که از آنها استفاده می‌گردد مانند افکت سقوط بر روی صندلی، افکت پرواز و سایر افکت‌هایی که بر روی صندلی تماشاگر نصب می شود.
البته می‌توان به یک سری افکت‌هایی شبیه طوفان و افکت رعد و برق و افکت دود و …

امروزه در ایران سینماهایی با این خصوصیت براحتی در دسترس عام قرار دارند.

درباره نویسنده

احسان واعظیان

کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی است . علاقه به قهوه، سیر و سفر و پاکیزگی دارد .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × 3 =